Από το 1993, ο ανεξάρτητος, μη κερδοσκοπικός και μη κυβερνητικός οργανισμός Forest Stewardship Counsil (FSC®) έχει κάνει μεγάλα βήματα για την προστασία του περιβάλλοντος. Σκοπός του, να προωθήσει μία περιβαλλοντικά́ κατάλληλη, κοινωνικά́ επωφελή και οικονομικά́ βιώσιμη διαχείριση των δασών, σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Το πρότυπο FSC® Chain Of Custody
Το πρότυπο αειφορικής δασικής διαχείρισης του οργανισμού, FSC® Chain of Custody, ορίζει τις απαιτήσεις που πρέπει να πληροί μία επιχείρηση, για να πιστοποιήσει ότι τα προϊόντα τους έχουν προέλθει από μια υπεύθυνη διαχείριση δασών. Οι απαιτήσεις αυτές αφορούν ένα σύστημα διαχείρισης, που παρακολουθεί τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των προϊόντων της επιχείρησης, σε όλες τις φάσεις επεξεργασίας τους. Από το δάσος, μέχρι την παράδοση του τελικού προϊόντος στον καταναλωτή, το πρότυπο FSC® διασφαλίζει τη χρήση και την προέλευση των υλών, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του.

FSC® πιστοποίηση και ALTA GRAFICO
Η Alta Grafico είναι μία από τις επιχειρήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο που έχει λάβει την πιστοποίηση FSC® CoC και έχει ήδη μεταποιήσει και διακινήσει πιστοποιημένα προϊόντα της προς τους πελάτες της.

Γιατί επιλέξαμε να πιστοποιηθούμε;
Γιατί έχουμε μεγάλη αίσθηση ευθύνης απέναντι στο περιβάλλον, ειδικά σε έναν κλάδο που «ζει» από αυτό. Για να αναγνωρίζονται τα πιστοποιημένα, υπεύθυνα προϊόντα από τους πελάτες μας. Για να συμβάλλουμε και εμείς στην προστασία των δασών και του περιβάλλοντος. Για να ευαισθητοποιήσουμε περισσότερους συνεργάτες, πελάτες, περισσότερους ανθρώπους να επιλέγουν προϊόντα και πρακτικές, φιλικές προς τον πλανήτη.

Και συνεχίζουμε!

Η όφσετ στηρίζεται στην φωτογράφιση του θέματος (φωτομεταφορά) στην επιφάνεια μεταλλικών εκτυπωτικών πλακών με τέτοιο τρόπο που επιτρέπει την διαφορετική χημική συμπεριφορά των διάφορων περιοχών της επιφάνειάς τους. Οι σύγχρονες εκτυπωτικές πλάκες αποτελούνται από αλουμίνιο αλλά στο παρελθόν έχουν υπάρξει πλάκες από ψευδάργυρο (τσίγκος). Για τον λόγο αυτό πολλές φορές οι εκτυπωτικές πλάκες της μεθόδου ονομάζονται και τσίγκοι. Η μέδοδος έχει επίσης χαρακτηριστεί ως Λιθογραφία για ιστορικούς λόγους: οι πρώτες εκτυπωτικές πλάκες ήταν κατασκευασμένες από ειδική πέτρα (πορώδες μάρμαρο). Η μέθοδος χρησιμεύει για την εκτύπωση μονόχρωμων και πολύχρωμων εντύπων και κυριαρχεί στην εκδοτική – εκτυπωτική βιομηχανία. Τα πιο διαδεδομένα έντυπα που τυπώνονται με την μέθοδο αυτή είναι βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, αφίσες, διαφημιστικά και άλλα έντυπα.

Διαδικασία

Σε ειδικά φύλλα αλουμινίου με μία λεπτή επικάλυψη ψευδαργύρου τοποθετούνται φιλμ τα οποία έχουν εκτυπωθεί από ειδικό εκτυπωτή και επικαλυμμένο με τα κατάλληλα χημικά τα οποία μπαίνουν σε μία ειδική μηχανή που αποκαλείται “μεταφορέας”. Μία λάμπα παρόμοια με των solarium αλλά μεγαλύτερης ισχύος λειτουργεί με χρονοδιακόπτη τον οποίο ρυθμίζει ο τυπογράφος ανάλογα και με τη μακέτα. Τα φύλλα αλουμινίου τοποθετούνται στους ειδικούς κυλίνδρους πάνω στις μηχανές εκτύπωσης offset, αφού περαστούν και καθαριστούν με ένα χημικό, την εμφάνιση. Ουσιαστικά ο μεταφορέας “καίει” ό,τι δεν καλύπτεται από το φιλμ. Αφού γίνει η τοποθέτηση των μελανιών πάνω στο σύνολο κυλίνδρων το οποίο σύνολο που επεξεργάζεται τα μελάνια για καλύτερη ποιότητα εκτύπωσης, το μελανείο, το οποίο σύνολο μαζί με τους κυλίνδρους νερού και τους λοιπούς κυλίνδρους ονομάζεται πύργος. Τα μελάνια ακουμπούν πάνω στο φύλλο αλουμινίου, το φύλλο αλουμινίου πάνω σε ένα κύλινδρο από καουτσούκ που αποκαλείται με το ίδιο όνομα. Το καουτσούκ “αλείφεται” με τα μελάνια σε συγκεκριμένα όμως σημεία τα οποία ακουμπούν στο χαρτί και συνεχώς τα μελάνια πάνω στο καουτσούκ ανανεώνονται. Τον ρόλο των κυλίνδρων νερού στις μηχανές εκτύπωσης offset βασίζεται καταρχάς στην εξής θεωρία: το αλουμίνιο είναι υδρόφιλο, ενώ ο ψευδάργυρος υδρόφοβος. Το νερό, συνεπώς, καθαρίζει μόνο το αλουμίνιο, δηλαδή στο σημείο που δεν πρέπει να ακουμπήσει μελάνι και έτσι μόνο ο ψευδάργυρος “αλείφεται” με μελάνι.

Πηγή: wikipedia.org

Η τεχνική της Λιθογραφίας

Το 1796 στο Μόναχο, ο Βαυαρός συγγραφέας Αλόις Σένεφελντερ (Α. Senefelder) ανακάλυψε ότι θα μπορούσε να τυπώνει εύκολα και φθηνά τα έργα του χρησιμοποιώντας ασβεστώδεις πέτρες, που είναι πορώδεις και συγκρατούν το νερό. Στα πειράματά του βρήκε ότι όταν έγραφε με κάποιου είδους κηρομπογιά πάνω σε υγρό ασβεστόλιθο, το νερό δεν επηρέαζε τη “γραμμένη” περιοχή της πλάκας. Κατόπιν μ’ ένα κύλινδρο πέρασε λιπαρή μελάνη πάνω στην πλάκα και το αποτέλεσμα ήταν η μελάνη να απλωθεί μόνο στις περιοχές του ασβεστόλιθου, που είχαν προηγούμενα σχεδιαστεί με το κραγιόν. Πιέζοντας μετά την επιφάνεια του χαρτιού πάνω στην πλάκα, αποτυπωνόταν το προσχεδιασμένο είδωλο. Η τεχνικής της λιθογραφικής εκτύπωσης γνώρισε ακμή τον 19ο αιώνα, στη συνέχεια παρήκμασε μέχρι το 1935, οπότε με την ανακάλυψη νέων μεθόδων δημιουργήθηκε η εποχή της λιθογραφίας όφσετ (offset lithography).

Κινητά μεταλλικά στοιχεία

Δημιουργία των πρώτων κινητών μεταλλικών στοιχείων: το γράμμα χαραζόταν σε ένα κομμάτι μετάλλου με ένα αιχμηρό όργανο και χρησιμοποιούταν σαν καλούπι, όπου λιωμένο ρευστό μέταλλο χυνόταν μέσα σ’ αυτό. Όλα τα γράμματα της αλφαβήτου παράγονταν με τον τρόπο αυτό και ύστερα τοποθετούνταν μαζί, με την βοήθεια μιας ειδικής λαβίδας. Τα κενά ανάμεσα στις λέξεις φτιάχνονταν με την προσθήκη μεταλλικών στοιχείων που δεν είχαν γράμματα επάνω τους. Όταν ετοιμάζονταν με τον τρόπο αυτό μια ολόκληρη σελίδα, τη συγκρατούσαν με σπάγκο.

Η Λινοτυπία

Για να αντιμετωπιστεί η μαζική παραγωγή εντύπων, αναπτύχθηκαν μέθοδοι αυτοματοποιημένης στοιχειο-θεσίας: η λινοτυπία και η μονοτυπία. Η λινοτυπική μηχανή επινοήθηκε το 1884 από τον Όσμαρ Μεργκεντάλερ. Για 80 περίπου χρόνια αποτελούσε βασικό μέσο στοιχειοθεσίας, εξασφαλίζοντας πολλαπλάσια παραγωγή σε σχέση με το σύστημα στοιχειοθεσία με το χέρι. Τα τελευταία χρόνια η διάδοση της μονοτυπίας και κυρίως η εμφάνιση της φωτοσύνθεσης, έχουν περιορίσει τη χρήση της λινοτυπίας.

Η Μονοτυπία

Μέθοδος στοιχειοθεσίας με μεμονωμένα στοιχεία (χαρακτήρες) και όχι με συμπαγή γραμμή, όπως στη λινοτυπία. Η πρώτη μονοτυπική μηχανή κατασκευάστηκε το 1887 από τον Αμερικανό Τόλμπερτ Λάνστον. Το μονοτυπικό σύστημα στοιχειοθεσίας είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για παραγωγή βιβλίων που περιλαμβάνουν σύμβολα και αριθμούς. Συγκρινόμενη με τη λινοτυπία έχει το πλεονέκτημα ότι οι διορθώσεις μπορούν να γίνουν χωρίς αναστοιχειοθεσία ολόκληρης της σειράς.

Η Φωτοσύνθεση

Πρόκειται για την επιλογή και την προβολή, σε φωτογραφικό φιλμ, όλων των στοιχείων ενός κειμένου, τα οποία στη συνέχεια αναπαράγονται και συνθέτουν ένα πιστό αντίγραφο του πρωτότυπου. Οι πρώτες φωτοστοιχειοθετικές μηχανές εμφανίσθηκαν το 1945. Η εποχή της στοιχειοθεσίας κάνοντας χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, αρχίζει στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Σήμερα η προγραμματισμένη με υπολογιστή στοιχειοθεσία έχει κυριαρχήσει.

Στη φωτοσύνθεση, το κείμενο πληκτρολογείται σε μία φωτοστοιχειοθετική μηχανή και ταυτόχρονα “χαρακτηρίζεται” από το χειριστή ως προς το μέγεθος και τη γραμματοσειρά του. Στη συνέχεια το κείμενο αυτό τυπώνεται σε μια κορδέλα χαρτιού, την οποία ο σελιδοποιός προσαρμόζει στο μέγεθος της σελίδας του εντύπου. Η σελίδα φωτογραφίζεται και εμφανίζεται σε πολυεστερικό χαρτί ή φιλμ. Το φιλμ αυτό χρησιμοποιείται κατόπιν για εκτύπωση σε μηχανή όφσετ.

Η τυπογραφική μέθοδος

Οι τυπογράφοι είχαν τα στοιχεία τους σε “κάσες”, που είχαν ξεχωριστές θήκες για κάθε τύπο γράμματος.

Σχημάτιζαν τις λέξεις που ήθελαν παίρνοντας χωριστά στοιχεία, τοποθετώντας τα μαζί σε μία θήκη, το “συνθετήριο” (στοιχειοθεσία). Όταν τοποθετούσαν αρκετές αράδες, τις μετέφεραν σε έναν πάγκο ώσπου να ετοιμαστούν και άλλες σελίδες. Το υλικό για εκτύπωση το τοποθετούσαν σε ένα μεταλλικό πλαίσιο με λωρίδες και ξύλινες σφήνες, για να το συγκρατούν σταθερά στη θέση του. Μετά το τοποθετούσαν στο πιεστήριο, τα στοιχεία μελανώνονταν και ένα φύλλο χαρτιού πιεζόταν επάνω. Σήμερα η μέθοδος αυτή της παραδοσιακής τυπογραφίας έχει σχεδόν εκλείψει.

Περιστροφική Εκτύπωση

Η αρχή του κυλινδρικού πιεστηρίου είναι η εξής: Tο υλικό που θα τυπωθεί μεταφέρεται σε έναν ή πολλούς κυλίνδρους και όταν οι κύλινδροι αυτοί μελανωθούν η εκτύπωση μεταβιβάζεται στο χαρτί, που έρχεται σε επαφή μαζί τους καθώς περιστρέφονται.

Μέθοδος Offset

Τυπογραφική μέθοδος κατά την οποία η εκτύπωση κειμένων και εικόνων δεν γίνεται με τυπογραφικά στοιχεία, αλλά με φωτοχημική δράση. Κατά τη μέθοδο αυτή, αρχικά φωτογραφίζονται τα κείμενα σε ειδικό φιλμ και στη συνέχεια το φιλμ τοποθετείται πάνω σε μια φωτοευαίσθητη πλάκα, η οποία εκτίθεται στο φως. Μ’ αυτόν τον τρόπο το κείμενο του φιλμ μεταφέρεται φωτοχημικά στη λιθογραφική πλάκα, η οποία συγκρατεί το μελάνι στα σημεία που πρόκειται να τυπωθούν, ενώ στα υπόλοιπα σημεία που θα μείνουν κενά συγκρατεί μόνο νερό. Στη συνέχεια το περιεχόμενο της πλάκας μεταφέρεται σ’ έναν ελαστικό κύλινδρο, απ’ τον οποίο γίνεται τελικά η εκτύπωση στο χαρτί.

Επιτραπέζια Τυπογραφία

Με τη βοήθεια λογισμικού επιτραπέζιας τυπογραφίας (DTP software) συντάκτες και σχεδιαστές μπορούν να δημιουργήσουν βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά στην οθόνη ενός προσωπικού ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Το λογισμικό αυτό επιτρέπει στο σχεδιαστή να διαλέξει τους κατάλληλους χαρακτήρες από μια πλειάδα γραμματοσειρών, να σχεδιάσει τις σελίδες στην οθόνη του υπολογιστή, να τις αποθηκεύσει σε μαγνητικό δίσκο και κατόπιν να τις μετατρέψει σε φιλμ για φωτοσύνθεση.

Πηγή: tmth.gr

Έτσι, το πρώτο χρονολογημένο και εξ ολοκλήρου ελληνικό έντυπο βιβλίο ήταν Ἐπιτομὴ τῶν ὀκτὼ τοῦ λόγου μερῶν του Κωνσταντίνου Λάσκαρι, που τυπώθηκε στο Μιλάνο το 1476. Αμέσως σχεδόν άρχισε η παραγωγή και άλλων ελληνικών βιβλίων. Στα τέλη του 15ου αι., ο ιταλός ουμανιστής Άλδος Μανούτιος αποφάσισε να τυπώσει πολλά έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αφού πρώτα εξασφάλισε ορισμένα εκδοτικά προνόμια από τη Βενετία.

Πριν περάσουν πολλά χρόνια, ελληνικά βιβλία — κυρίως κλασικές εκδόσεις, γραμματικές και θρησκευτικά έντυπα — άρχισαν να τυπώνονται σε όλη τη Δυτική Ευρώπη: στο Παρίσι, στο Πανεπιστήμιο Αλκαλά της Ισπανίας (1514), στη Βασιλεία της Ελβετίας (1516), στην Αγγλία (1543) και αλλού. Μερικές απ’ αυτές τις εκδόσεις βγήκαν από τα χέρια ξενιτεμένων Ελλήνων. Ξενιτεμένοι Έλληνες ήταν και οι Νικόλαος Γλυκύς, Νικόλαος Σάρος και Δημήτριος Θεοδοσίου, που τύπωναν ελληνικά βιβλία στη Βενετία επί δύο αιώνες (1650–1850).

Στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, το πρώτο ελληνικό τυπογραφείο λειτούργησε το 1627 στην Κωνσταντινούπολη με τη φροντίδα του Πατριάρχη Κύριλλου Λούκαρι, ο οποίος προσπάθησε κατ’ αυτόν τον τρόπο να αντιμετωπίσει την εισροή των εντύπων της παπικής προπαγάνδας. Κατά τον 18ο και 19ο αι., ελληνικά βιβλία τυπώθηκαν σε όλα τα Βαλκάνια (Μολδαβία, Ιάσιο, Μοσχόπολη, Κυδωνίες, κ.ά.), καθώς και σε γερμανόφωνα μέρη (Βιέννη, Λειψία, κ.ά.). Έτσι η τυπογραφία έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στη διάδοση των φιλελεύθερων ιδεών του Διαφωτισμού μεταξύ των Ελλήνων και λίγο αργότερα στη διάδοση της Επανάστασης του 1821.

Την περίοδο της Επανάστασης του 1821, μερικά τυπογραφεία στήθηκαν από Έλληνες επαναστάτες με τη βοήθεια Φιλελλήνων. Ένας απ’ αυτούς τους Φιλέλληνες ήταν ο Γάλλος μαθητής του Κοραή Αμβρόσιος-Φιρμίνος Διδότος (γαλλ., Ambroise-Firmin Didot, 1790–1876), ο οποίος δώρισε στην επαναστατημένη Ελλάδα ένα πλήρες τυπογραφείο. Η οικογένεια των ελληνικών στοιχείων που σχεδίασε ο Φιρμίνος Διδότος (γαλλ., Fermin Didot, 1764–1836), πατέρας του Αμβρόσιου-Φιρμίνου, χρησιμοποιήθηκε για δύο αιώνες και είναι ακόμα γνωστή με την ονομασία τα απλά.

Πριν ακόμα δημιουργηθεί το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος, οι επαναστατημένοι Έλληνες δημιούργησαν την «Τυπογραφία της Διοικήσεως», ένα τυπογραφείο για τις ανάγκες της διοίκησης. Μετά από αρκετές μετακομίσεις και αλλαγές ονομασίας, το 1862 το τυπογραφείο αυτό ονομάστηκε «Εθνικό Τυπογραφείο». Στο Εθνικό Τυπογραφείο τυπώνονται ακόμα και σήμερα η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και άλλα κρατικά έντυπα.

Αμέσως μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ελλάδας, εμφανίστηκαν και τα πρώτα ιδιόκτητα τυπογραφεία στον ελλαδικό χώρο. Γρήγορα τα ελλαδικά τυπογραφεία, και κυρίως τα αθηναϊκά, άρχισαν να αναπτύσσονται πολύ. Μερικά απ’ αυτά, όπως το Τυπογραφείο «Ο Κάδμος» των Κωνσταντίνου Τόμπρα και Κωνσταντίνου Ιωαννίδη στο Ναύπλιο (1829–1879), το τυπογραφείο του Ανδρέα Κορομηλά στην Αίγινα και στην Αθήνα (1834–1884) και το τυπογραφείο του Κωνσταντίνου Γκαρμπολά στην Αθήνα (1838–1844) άφησαν εποχή. Κατά τον 20ό δημιουργήθηκαν στην Αθήνα μεγάλοι τυπογραφικοί και εκδοτικοί οίκοι, εκ των οποίων ορισμένοι εξελίχθηκαν σε βιομηχανικές μονάδες με πολυάριθμο προσωπικό (όπως π.χ., το τυπογραφείο του Συγκροτήματος Λαμπράκη).

Στην δεκαετία του 1980, η χειρονακτική αλλά και η μηχανική τυπογραφία άρχισε να εγκαταλείπεται στην Ελλάδα. Την αρχή έκαναν το 1980 οι ημερήσιες εφημερίδες που άφησαν τη λινοτυπία για τη φωτοσύνθεση. Μέσα σε λίγα χρόνια εγκαταλείφθηκε επίσης η στοιχειοθεσία με το χέρι και η μονοτυπία, για να μπει στη θέση τους η επιτραπέζια τυπογραφία. Η ραγδαία εισβολή της ηλεκτρονικής τυπογραφίας είχε ως αποτέλεσμα να εξαφανιστεί η μακραίωνη παράδοση για την αισθητική του ελληνικού βιβλίου.

Πηγή: wikipedia.org

Παρόλο που δεν εφηύρε ο ίδιος τη μηχανική εκτύπωση με κινητά στοιχεία, ήταν ο πρώτος που την αξιοποίησε για να θεμελιώσει τελικά τη μέθοδο της μαζικής εκτύπωσης βιβλίων. Η τυπογραφική μέθοδος του Γουτεμβέργιου θεωρείται ευρέως ως η πιο σημαντική εφεύρεση της δεύτερης χιλιετίας και το γεγονός που εγκαινίασε τη νεότερη Εποχή της ανθρώπινης ιστορίας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Αναγέννησης, τη Μεταρρύθμιση, τον Διαφωτισμό και την επιστημονική επανάσταση και έθεσε τη βάση για τη σύγχρονη -βασισμένη στη γνώση- οικονομία και τη διάδοση της μάθησης στις μάζες.

Γεννήθηκε -κατά την επικρατέστερη εκδοχή- το 1397 και απεβίωσε στις 3 Φεβρουαρίου του 1468 σε ηλικία 71 ετών. Τόπος γέννησής του είναι το Μάιντς της Γερμανίας. Θεωρείται ο «πατέρας» της τυπογραφίας. Περίπου στα 1430 εγκαταστάθηκε στο Στρασβούργο. Τον Μάρτιο του 1434, ένα γράμμα του υποδεικνύει ότι εκείνη την εποχή διέμενε εκεί, όπου είχε κάποιους συγγενείς από την πλευρά της μητέρας του. Στο Στρασβούργο άρχισε να πειραματίζεται στη μεταλλουργία και στα 1434 έκανε τα πρώτα του βήματα στην τυπογραφία.

Ο εκπαιδευμένος χρυσοχόος, μέλος της αντίστοιχης συντεχνίας, πειραματίζεται από το 1434 με κινητούς ξύλινους χαρακτήρες. Τα πρώτα αποτελέσματα διαφαίνονται το 1436 οπότε εκτυπώνει λαϊκά και θρησκευτικά βιβλία. Μετά από διάφορες προσπάθειες πετυχαίνει, το 1441, με τη βοήθεια ενός βελτιωμένου μελανιού, να αξιοποιήσει εκτυπωτικά και τις δύο όψεις μιας σελίδας χαρτιού.

Η τελική επιτυχία για την αξιοποίηση της εφεύρεσής του ήρθε με την εκτύπωση, το 1455, της Βίβλου των 42 γραμμών στα λατινικά, σε 180 αντίτυπα, τα περισσότερα σε κοινό χαρτί και μερικά σε χαρτί εξαιρετικής ποιότητας (vellum), μία άριστη τυπογραφική εργασία, αν και αποτελεί μόλις το πρώτο τυπογραφικό προϊόν του. Είναι ευρέως γνωστή ως Βίβλος του Γουτεμβέργιου. Αποτελεί το πρώτο βιβλίο μαζικής παραγωγής, που ήταν υψηλής αισθητικής και τεχνικής ποιότητας.

Το Project Gutenberg (εγχείρημα Γουτεμβέργιος) ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του, και είναι μια εθελοντική προσπάθεια ψηφιοποίησης, αρχειοθέτησης και διανομής πολιτισμικών έργων μέσω Διαδικτύου. Ξεκίνησε το 1971 και είναι, σήμερα, η αρχαιότερη ψηφιακή βιβλιοθήκη.

Πηγή: wikipedia.org